Ik mag niet klagen, maar ik doe het toch

Ik mag niet klagen, maar ik doe het toch

Deze blog schrijf ik op één van de laatste zomerdagen van dit jaar. Denk ik. Ik zat om 7 uur vanochtend in de trein en ik was in mijn hoofd alleen maar aan het klagen. Ik schreef kortgeleden nog over het feit dat we allemaal eens iets minder moeten klagen. Nou, zo makkelijk is dat niet.

Ik stapte om iets voor 7 in de trein vanochtend.Een heerlijk tijdstip en het weer was echt geweldig. De zon was nog niet op, maar de temperatuur was nu al lekker. Ik ben geen ochtendmens en geen avondmens, maar als ik dan toch moet kiezen ga ik voor de ochtenden. Vooral die ochtenden waar nog niemand wakker is. Dat ik op mijn fiets onderweg naar het station kan genieten van de rust, de stilte en nu ook de temperatuur.

Toch begon ik eenmaal in de trein met klagen. Een vrouw naast mij was aan het Candy Crushen en ze had haar geluid aanstaan. De horror! De man tegenover haar vroeg haar al of ze haar geluid uit kon zetten. Ze reageerde hierop dat ze dit onzin vond, want je mocht toch ook praten in de trein? That makes no sense! Ik werd hier echt een beetje nerveus van. Ik vind dat er een groot verschil zit tussen het praten in de trein of die irritanten pling geluidjes van Candy Crush. Maar nee hoor, mevrouw ging echt haar geluid niet uitzetten.

Toen besloot ik dat het verstandig zou zijn om mijn eigen muziek aan te zetten. Uiteraard deed ik gewoon mijn oortjes in. De muziek van Editors was toch echt wel 1000 maal beter. Ik was gefrustreerd. Ik was aan het klagen. De dag begon zo mooi en zo zat ik 10 minuten later met geïrriteerd in de trein.

Gelukkig stapte mrs. Candy Crush niet veel later uit de trein en was de rust wedergekeerd. Ik kon nu genieten van het opkomende zonnetje en de rust in de coupé. Het was geen stilte coupé, maar iedereen was toch stil. Iedereen probeerde te genieten van deze mooie, nog wat frisse, zomerse ochtend. Waarschijnlijk één van de laatste.

Ik heb zo’n 10 minuten geklaagd deze ochtend. Nu is het wel weer genoeg geweest. Ik ga genieten van deze mooie zomerse dag. Geen zorgen, ik moet ook eerst gewoon naar school toe maar ik mag niet meer klagen vandaag. Jij ook niet!

Fijne dag!

Liefsje,

Lisa



0 gedachten over “Ik mag niet klagen, maar ik doe het toch”

Geef een reactie