Perfectionistisch zijn is niet zo fijn

Perfectionistisch zijn is niet zo fijn

Alles móet goed zijn! Ik mag echt geen fouten maken! Ik hoop zo dat iedereen tevreden is! Er lijkt geen einde te komen aan mijn to do lijstje! Vanavond maar even doorwerken! Slechts een greep uit de gedachten van een perfectionist. Oh en ja, het zijn regelmatig mijn gedachten.

Tijdens sollicitatiegesprekken en voorstelrondjes in de klas noemde ik mezelf altijd al perfectionistisch. Ik bedoel, ik ben toch ook perfectionistisch? Dus er was niets aan gelogen. Maar dat mijn perfectionisme eigenlijk best wel uit de hand is gelopen, dát realiseerde ik me nog niet. Tot ik een artikel in de Santé las over dit onderwerp. Shit man, ik herkende echt álles en schrok hier best wel van.

Ik weet van mezelf dat ik altijd alles goed wil doen. Ik vind het leuk om druk te zijn en vooral als het allemaal dingen zijn die ook echt leuk vind en die mij motiveren. Ik ben een ramp in keuzes maken, omdat ik altijd bang ben om de verkeerde keus te maken. Keuzes maken laat ik vaak over aan anderen. Ik zeg vaak ”nee” tegen dingen of loop weg voor (nieuwe) dingen, omdat ik bang ben dat ik het fout doe. Ik wil alles zo goed mogelijk doen en ik ben niet van de half/halfjes.

Eerst vond ik het niet zo’n ramp; het is toch juist wel gunstig wanneer je perfectionistisch bent? Dit betekent toch dat je overal keihard voor gaat en dat je niet zomaar opgeeft en ‘het wel best vindt’. Ja, nou, nee dus. Alle perfectionisten attentie alsjeblieft, want echt, volgens mij is het de hoogste tijd om eens goed na te denken en misschien ook wel een beetje te veranderen. Perfectionisme zorgt namelijk voor stress. In sommige gevallen kan deze stress echt onhandelbaar worden en beïnvloedt het je hele leven.

Een perfectionist is zelden tevreden. Het is nooit goed genoeg en je blijft altijd maar verbeteren en verbeteren. Op deze manier is de kans groot dat je bepaalde doelen nooit bereikt, omdat je vast zit in een negatieve spiraal. Ik ben niet tevreden, ik ga het verbeteren, het lukt niet, ik ben nog steeds niet tevreden en ga zo maar door.

De magische zin van dit verhaal is ‘LAAT HET LOS’, maar hemeltjelief, dit is echt zó veel makkelijker gezegd dan gedaan. Ik weet ook heus wel dat niemand perfect is en dat iedereen foutjes maakt en mag maken, maar toch. Ik kan dingen moeilijk loslaten, ik ben een enorme (onbewuste!) stresskip en durf geen keuzes te maken. Ja, je leest het goed; ik dúrf geen keuzes te maken.

Het artikel van Santé heeft mij heel erg aan het denken gezet. Huh, maar Laugh Like Lisa is toch alleen maar positief en optimistisch en opgewekt en happy happy happy?! Ja! En dat moet natuurlijk ook zo blijven. Daarom ben ik ergens heel erg blij met deze ontdekking. Ik wil de rest van mijn leven geen perfectionist zijn; ik ben zeker trots en blij met wie ik ben, maar mijn perfectionisme mag, nee MÓET minder. NU!

Ik heb perfectionisme nooit als iets slechts gezien en dat doe ik nog steeds niet, maar ik weet wel dat er iets moet veranderen. Vaker tevreden zijn met de dingen die ik doe, de lat iets minder hoog leggen en het gewoon even iets rustiger aan doen. Niet om half 9 ’s ochtends beginnen met bloggen en ’s avonds om 23 uur nog steeds bezig zijn. Af en toe moet die MacBook gewoon even dicht op het hoekje van de tafel en ik moet mijn telefoon ook iets vaker uitzetten. Living in the moment; iets wat ik altijd belangrijk heb gevonden en nu misschien nog wel meer.

Spelfouten in mijn blogs? Kan gebeuren. Een keer geen vlog online? Jammer dan. Geen inspiratie voor nieuwe blogs? Pech!

LET IT GO!

Liefsje,

Lisa



Geef een reactie