Het habibi-leventje in Egypte…

Het habibi-leventje in Egypte…

Het is je vast al wel eens opgevallen dat ik fan ben van Egypte. Het is ook niet iets wat ik onder stoelen of banken steek. Egypte is een land waar ik sinds drie jaar helemaal verliefd op ben. De warmte, de prachtige zee, de cultuur en de mensen; het liefst zou ik er meerdere keren per jaar naartoe gaan of misschien zelfs wel wonen?

Drie jaar geleden ging ik voor het eerst naar Egypte. Ik ging toen samen met Bestie B een weekje naar El Gouna. Sinds die tijd ben ik helemaal weg van Egypte. Ik ben een echt zomermens en leef helemaal op wanneer het zonnetje schijnt en de temperatuur boven de 25 graden is. Veel mensen snappen niet dat ik nog steeds zo fan ben van Egypte; ”het is daar toch hartstikke onveilig en gevaarlijk?” Hey, waar is het tegenwoordig wel veilig? Ik denk dat ik mij in Egypte soms haast veiliger voel dan in Amsterdam. Ik wil ook helemaal niet in die angst leven. Als er ergens iets gebeurt, dan gebeurt het toch wel; jammer dan. Als ik met die gedachte moet gaan leven, dat het zó gevaarlijk kan zijn op een bepaalde plek, ja, nou, dan hoeft het van mij niet. Ik wil genieten van het leven en mijn tijd doorbrengen op plekken waar ik gelukkig ben.

Twee jaar geleden heb ik een zomer in Egypte gewerkt als Kids Entertainer voor TUI. I’ve had the time of my life; dat waren echt een paar prachtige maanden. Sindsdien ben ik alleen nog maar meer fan van Egypte. Je leert de mensen kennen, de cultuur en ook het klimaat gaat je steeds beter bevallen. Sinds mijn werkperiode in Egypte ben ik nog twee keer in Egypte geweest en nu was het tijd voor mijn, in totaal, vijfde keer Egypte.

Dit was de eerste keer dat ik met mijn hele familie naar Egypte af ging reizen. Heel bijzonder; samen met papa, mama en mijn broertje naar het land waar ik zo ongelooflijk gek van ben. De plek laten zien waar ik gewerkt hebt, waar ik zoveel mooie herinneringen heb gecreëerd. Ja, ik vond dit zo bijzonder om mee te maken! Best wel een dankbaar moment.

De nacht voor vertrek heb ik amper kunnen slapen, want na 5 maanden ging ik eindelijk weer naar mijn habibi-landje toe! Eenmaal aangekomen op bestemming was het genieten geblazen. Ik heb meerdere keren tegen mezelf gezegd dat ik echt zoveel mogelijk moest gaan genieten; een week is zo voorbij en voor je het weet zit je weer in het vliegtuig naar Nederland. Het genieten is gelukt, maar voor mijn gevoel had deze vakantie echt zo veel langer moeten duren. Ik denk dat veel mensen dit gevoel wel herkennen; als je je ergens thuis voelt en als je enorm gelukkig bent op een bepaalde plek; dan wil je daar eigenlijk gewoon zo lang mogelijk blijven.

Een week lang zon, palmbomen, snorkelen in de rode zee, zonnebaden in de relaxpool, drankjes drinken op het terras en geen enkel moment een temperatuur onder de dertig graden. Ja, het was wel een beetje een lazy vakantie, maar die kon ik ook echt wel gebruiken na alle stress rondom het afstuderen! Ik kon echt even lekker ontspannen en relaxen.

Tja, en dan zit je ineens weer met je zongebruinde lichaam in het regenachtige en, voor mijn gevoel, ijskoude Nederland. Het is toch om te janken! Ik weet niet wanneer ik terug ga naar Egypte. Ik heb nog geen (concrete) plannen en dit maakt mij toch best een beetje sad. Het enige wat ik weet is dat ik terugga. Ik ga hoe dan ook terug naar Egypte, sowieso, 100%, maar wanneer? Zo snel mogelijk.

Liefsje,

Lisa



Geef een reactie