Heimwee naar een onbekende plek

Heimwee naar een onbekende plek

Het is alweer bijna twee weken geleden dat ik op het vliegveld in Portugal zat. Bijna twee weken geleden dat ik mijn blog online zette over hoe ongelukkig ik in Portugal was en dat ik daarom had besloten om naar huis te gaan. Nu zit ik alweer een tijdje in Nederland, even serieus hóe bizar snel gaat de tijd, maar ik heb nu zó veel heimwee.

Nee, don’t worry, ik heb absoluut geen heimwee naar Portugal of Spanje en ik weet nog steeds voor 100% zeker dat ik de juiste keuze heb gemaakt; spijt heb ik namelijk nog geen moment gehad. Maar toch heb ik intens veel heimwee. Waarnaar? Ik heb geen flauw idee. Ik weet het niet.

Het enige wat ik wel weet is dat Nederland mij ook niet 100% gelukkig kan maken op dit moment. En dan heb je altijd weer mensen die zeggen ”Ja, maar je wilde toch zelf weggegaan uit Portugal?”, ”Je hebt er zelf voor gekozen om weer naar Nederland te gaan.” Nee, dit is niet waar. Ik heb ervoor gekozen om weer naar huis te gaan, ik heb ervoor gekozen om weer dichtbij de mensen te zijn waar ik van hou, maar voor mij betekent dit natuurlijk niet dat ik per sé in Nederland móet zijn.

De laatste jaren heb ik gemerkt dat ik heel graag in het buitenland wil zijn. Nederland kan mij, op dit moment, niet de uitdaging bieden waar ik altijd naar opzoek ben. Ik vind Nederland op sommige momenten echt fantastisch, maar ik voel mij hier ook niet volledig op mijn plek. Het is het land waar ik geboren ben en daardoor heb ik wel een speciaal gevoel met Nederland.

”Wat moet het fijn voor je zijn om weer in Nederland te zijn.” Ik barst bijna altijd in lachen uit wanneer ik dit hoor, want geloof mij, zo fijn vind ik het niet. Dat heeft er natuurlijk ook mee te maken omdat het mijn plan was om voorlopig helemaal niet in Nederland te zijn. Je maakt een plan, je vertrekt voor 3.5 maand naar het buitenland en dan ineens ben je na vier weken alweer terug in Nederland; zo hoorde het niet te gaan en op die manier kunnen bepaalde dingen ook totaal niet fijn zijn.

Het enige wat ik fijn vind is dat ik weer in een vertrouwde omgeving ben. Hier in Nederland kan ik wel de rust vinden die ik echt even nodig had.. even rustig nadenken over wat er is gebeurd en ook weer nadenken over hoe nu verder. Ik zit namelijk echt niet stil, hoor. Ik ben al volop bezig met het bedenken en zoeken van nieuwe uitdagingen.

Ik heb heimwee naar een onbekende plek… heimwee naar een plek waar ik gelukkig ben en waar ik helemaal mezelf kan zijn. Waar die plek is? Ik weet het niet, maar wat ik wel weet is dat ik die plek sowieso ga vinden. I will not stop searching until I find complete happiness. Je leeft maar één keer en hóe zonde zou het zijn als je dat leven voor een gedeelte ongelukkig doorbrengt?

We blijven zoeken naar een nieuwe uitdaging, naar een nieuwe plek waar ik mijn geluk kan vinden en waar ik kapot happy kan gaan zijn.

Het komt wel goed…

Liefsje,

Lisa



Geef een reactie