CHASED MY DREAMS; AND I’M LOVING IT!

Meine gute, Laugh Like Lisa is de laatste tijd niet meer helemaal wat het is geweest. Ik heb op zich tijd genoeg om te bloggen en ik heb ook bere veel inspiratie, maar door de jetlags; onregelmatige werktijden en andere bezigheden is het er simpelweg niet van gekomen. Vandaag een update, een flinke update kun je wel zeggen.

Allereerst wil ik vertellen hoe trots ik ben op mezelf en dat vind je waarschijnlijk enorm narcistisch en zelfzuchtig klinken, maar het is echt zo. Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen; de eerste maanden van mijn nieuwe job waren namelijk best wel pittig en ik heb op het punt gestaan om de handdoek in de ring te gooien; ja, echt waar.

De eerste maanden heb ik vreselijk moeten wennen. Ik vond het werk echt niet leuk en kon totaal mijn draai niet vinden. Het was zelfs zo erg dat ik af en toe aan het solliciteren was op andere vacatures en met tegenzin in de auto naar de luchthaven zat. Ongeveer 1/1.5 maand geleden veranderde dat volledig. Op dit moment denk ik totaal het tegenovergestelde en ben ik zo ongelooflijk gelukkig en blij. Ik heb mijn draai echt helemaal gevonden en ben helemaal op mijn plekje in de luchtvaart. Maar hoe heeft dit ineens zo kunnen veranderen?

Ik weet van mezelf dat ik overal waar ik kom altijd even moet wennen en moet acclimatiseren. Er is eigenlijk maar één plek/baan gehad waar ik dit niet had en dat was drie jaar geleden in Hurghada, waar ik als Kids Entertainer werkte… Daar was ik eigenlijk vanaf minuut één helemaal op mijn plekje. Leuk trouwens, dat ik een paar weken terug een stopje had in Hurghada. Ik voelde mij meteen weer thuis; als een warm bad! Egypte gaat voor altijd een heel speciaal plekje hebben in mijn hart.

Maar oké, bij deze nieuwe job moest ik dus echt gigantisch wennen. In het begin dacht ik geen last te hebben van een jetlag, maar oh boy; op een gegeven moment realiseerde ik mij dat ik eigenlijk gewoon met een chronische jetlag rondliep/nog steeds loop en zie daar maar eens mee om te gaan! Gelukkig weet ik nu wat beter hoe ik daar mee om moet gaan; ik neem mijn rust wanneer ik die nodig denk te hebben en slaap op de meest onmogelijke moment, but it’s working! Verder vind ik het heel lastig om precies uit te leggen waarom ik zo moest wennen; en waarom ik de handdoek bijna in de ring gooide. Wat ik vooral belangrijk vind is dat ik die handdoek níet heb gegooid; dat ik keihard door heb gezet; en dat ik nu gezegend ben met een wereldbaan!

Ja, ook deze baan heeft nadelen, maar dat hebben alle banen. Ja, deze baan is misschien wel onder mijn niveau, maar iets doen wat je leuk vindt is duizend keer zo belangrijk, toch? Ja, deze baan is vaak heel erg vermoeiend, maar je krijgt er zo veel voor terug. Ja, mensen denken dat je ”bediening” bent in de lucht en niks meer en niks minder, maar gelukkig weet ik zelf beter!

Cancun, Miami, Curacao, Punta Cana, Kaapverdië; ik kom op plekken waar ik anders waarschijnlijk nooit was geweest. Ik krijg de kans om nieuwe landen te ontdekken, nieuwe culturen op te snuiven en keihard te genieten. Het zijn niet alleen maar snoepreisjes. De op-en-neer vluchten naar de Canarische Eilanden zijn lang, ver en druk, maar ook die horen er nu eenmaal bij en ik probeer van elke vlucht weer een feestje te maken. Zowel met mijn collega’s, als met de passagiers.

De afgelopen maanden heb ik al zo veel nieuwe mensen leren kennen. When your colleagues become your friends; nou, dat is met een aantal collega’s al echt helemaal waar. Je maakt vriendschappen voor het leven. Soms ben je als persoon totaal verschillend, maar op werkgebied zitten we allemaal in hetzelfde schuitje, dragen we allemaal hetzelfde uniform en hebben we dezelfde werkzaamheden. So different, but yet the same. Ik vind het geweldig om elke vlucht weer met nieuwe gezichten aan boord te staan, maar het is nog leuker wanneer je af en toe iemand tegenkomt die je al kent.

Voor de komende tijd zit ik heel erg prima op mijn plek in de luchtvaart. Maar ja, ik blijf Lisa, het kan zo ineens veranderen. Je weet het maar nooit, maar wat ik wel weet is dat dit een waanzinnige ervaring is, een geweldige uitdaging die ik nooit meer ga vergeten en dat ik bovenal nog lang niet uitgevlogen ben!

Chronische jetlag, chronisch verkouden en af en toe chronisch doof voor het passagiersbelletje in het vliegtuig; we nemen het maar voor lief. 🙂

En voor de mensen die denken dat ik alleen maar koffie sta te schenken in het vliegtuig; ik heb niet voor niks ZES(!) weken lang, vijf dagen in de week een heel zware safety training gehad die mij en mijn collega’s heeft voorbereid op het ergste. Je hoopt het nooit mee te maken, maar mocht het gebeuren; dan ben ik misschien wel diegene die jouw leven gaat redden, omdat ik daarvoor opgeleid ben. 😉

Dus ja, dreams DO come true… 

Liefsje,

Lisa

Geef een reactie