EN WEER EEN JAAR VOORBIJ…

Rond Kerst en Oud en Nieuw is het altijd tijd om even terug te blikken op het afgelopen jaar. Ergens hou ik helemaal niet van terugblikken en kijk ik veel liever vooruit, maar tegelijkertijd denk ik dat we ook een hoop kunnen leren van bepaalde gebeurtenissen in een jaar. Daarom vandaag een terugblik(je) op mijn 2019.

Ik ga maar meteen met de deur in huis vallen: 2019 was níet mijn jaar, op diverse vlakken niet. Ten eerste begon ik het jaar al niet goed, want ik was nog steeds niet over de enorme teleurstelling van het verliezen van mijn stewardessen baan heen. Eerlijk gezegd heb ik het hier soms nog steeds wel moeilijk mee. Daarbij solliciteerde ik mezelf een slag in de rondte en wist ik niet meer waar ik het moest zoeken. Heeeeel veel sollicitaties later was daar dan eindelijk het verlossende telefoontje; ik had een baan! Ik was door het dolle heen, want ik had én eindelijk een baan gevonden én dit was ook nog eens een baan in een sector waarvoor ik gestudeerd heb. Win-win dus, dacht ik.

Al gauw kwam ik er, helaas, achter dat dit toch niet de baan was die ik hoopte. Ik ging al snel met tegenzin naar mijn werk en begon ook steeds meer fysieke kwaaltjes te vertonen… dat is voor mij vaak een teken dat er iets niet helemaal goed zit. Ik wilde toch nog even volhouden, maar begon ondertussen wel met het zoeken naar een nieuwe baan. En die baan heb ik gevonden! Ik werk er nu een kleine twee maanden, maar so far, so good! Ik heb het naar mijn zin en ben benieuwd wat het nieuwe jaar mij weer gaat brengen.

Aan de ene kant voelt 2019 een beetje als een verloren jaar. Ik dacht een leuke baan te hebben, maar dit bleek totaal niet het geval. Aan de andere kant is dit iets wat ik wel meeneem naar 2020 (en hopelijk naar nog HEEL veel andere jaren), want ik kan in ieder geval iets op mijn lijstje zetten van dingen die ik niet graag doe! 🙂 Ik vind een hoop dingen leuk, misschien wel té veel? Ja, mijn leven zou een stuk makkelijker zijn wanneer ik niet zo veel dingen leuk zou vinden. Wanneer ik niet én gek ben op voetbal, én op schaatsen én op wielrennen bijvoorbeeld… Ja, daardoor kan ik vaak niet kiezen wat ik moet kijken, haha. Wanneer ik niet op mijn vrije dagen graag én de hele dag naar buiten wil én de hele dag op de bank wil Netflixen en blogs schrijven. Maar tegelijkertijd ben ik blij dat ik zo veel interesses en passies heb… de verveling krijgt bij mij geen kans.

Ik hou er niet zo van om ver vooruit te kijken, want ik wil nog wel eens van mening veranderen als het over bepaalde dingen gaat. Een visie voor de toekomst heb ik dan ook niet. Of misschien toch wel? Het belangrijkste vind ik dat ik gelukkig ben. En dat geluk hoeft echt niet altijd voort te komen uit iets groots. Nee, ik probeer geluk ook steeds meer uit de kleine dingen te halen. Zo was 2019 niet per se een positief jaar, maar ik probeer er toch weer goede dingen uit te halen. Zo ben ik heel veel buiten geweest, heb ik een paar mooie reisjes achter de rug en heb ik nieuwe hobby’s ontdekt en gehouden.

Oh 2020, wat ga je mij brengen? Ik ben zo benieuwd en tegelijkertijd maakt het me ook allemaal zo weinig uit. Ik ga het ervaren, over me heen laten komen en laten komen zoals het komt. Hopelijk gaat het een beter jaar worden dan 2019 en kan ik mijn innerlijke geluk wat meer terug laten komen. Laugh Like Lisa is niets zonder mijn innerlijke geluk, vrolijkheid en gelach. Ik ben zo klaar voor dit nieuwe jaar… het is tijd om dromen uit te laten komen en te genieten van alles wat komen gaat.

Met een traan en een lach, dag 2019.

Liefsje,

Lisa

Geef een reactie